7 Απριλίου 2009 Μπαίνει η άνοιξη!
Σιγά – σιγά το χιόνι λιώνει απ’ τα τριγύρω βουνά και οι μέρες γίνονται πιο ζεστές. Έχει σχεδόν δυο ‘βδομάδες να χιονίσει στο χωριό μας και δεν περιμένουμε να ξαναχιονίσει. Τα πρώτα αγριόχορτα άρχισαν να φυτρώνουν στον κήπο μας. Το καφέ των βουνών δίνει τη θέση του στο πράσινο.
Μαζί με τη φύση ξυπνάει και ο κόσμος από τη χειμερία νάρκη. Όλοι δουλεύουν στα χωράφια τους τώρα. Οργώνουν, σπέρνουν, περιποιούνται τα μελίσσια τους. Θα βοηθήσω κι εγώ τους φίλους μας στη σπορά. Άλλοι κάνουν μερεμέτια στο σπίτι τους, επισκευάζουν το παλιό τρακτέρ τους όσοι έχουν. Τα παιδιά γεμίζουν τους χωματόδρομους με φωνές καθώς παίζουν κρυφτό και κυνηγητό. Οργανώνουμε ένα μεγάαααλο κρυφτό για να παίξουμε όλα τα παιδιά μαζί. Το κρυφτό είναι πάντα το αγαπημένο μου.
Η Ανδριάνα τρέχει συνέχεια. Παραδίδει σεμινάρια σε σχολεία γειτονικών χωριών για να αναπτύξει τις ηγετικές ικανότητες των παιδιών και να αναλάβουν κάποιο μικρό, επιδοτούμενο έργο για το σχολείο τους, όπως να οργανώσουν ένα σωστό γυμναστήριο, να αγοράσουν εξοπλισμό για χημικό εργαστήριο, να επισκευάσουν τις τουαλέτες, να δημιουργήσουν μαθήματα χορού κ.α. Κατά τα άλλα η Ανδριάνα τρέχει για να διδάξει Αγγλικά, να μάθει καλύτερα βιολί και άλλα πολλά. Παρεμπιπτόντως, δε σας είπα ότι ενέδωσε τελικά και μου έπαιξε βιολί! Τώρα μου παίζει συνέχεια!
Όσο για ‘μένα, συνεχίζω τα μαθήματα ηλεκτρονικών υπολογιστών και συνεχίζω εντατικά να γράφω το βιβλίο μου. Τώρα που άρχισε να μετατρέπεται η φύση σε παράδεισο, αλλάζω κι εγώ το πρόγραμμά μου. Δε γράφω όλη τη νύχτα πλέον. Έτσι, ξυπνάω το πρωί ή το μεσημεράκι για να απολαμβάνω καθημερινά τη γιορτή της φύσης.
Δεν περιγράφεται ο παράδεισος εδώ όταν οι μέρες είναι τόσο ηλιόλουστες! Έχουμε ανοιχτές τις πόρτες όλη τη μέρα. Ο ήλιος μπαίνει στο δωματιάκι μας, που ήταν σκοτεινό όλο το χειμώνα. Πηγαίνουμε να κουβαλήσουμε νερό από τη βρύση του χωριού και είναι σα να κάνουμε περίπατο. Κάνουμε βέβαια και τους περιπάτους μας στα βουνά. Τρώμε έξω πια, στο ξύλινο τραπεζάκι του χωραφιού που έχουμε για κήπο. Καθόμαστε κάτω από τον ήλιο, να απορροφήσουμε τις αχτίνες του που μας έλειψαν τόσους μήνες. Δείτε τη φωτογραφία απ’ τον κήπο μας για να καταλάβετε. Εκεί τρώμε, εκεί αράζουμε και λιαζόμαστε. Είναι τόσο υπέροχα…
Σχετικά με τον τύπο:
Στο περιοδικό moto πρώτης Απριλίου (τεύχος 435) θα βρείτε το άρθρο μου για το Καζακστάν.
Στο περιοδικό Αυτοκίνηση Ανατολικής Μακεδονίας & Θράκης, στο τεύχος που θα δημοσιευθεί στα τέλη Απριλίου, θα βρείτε ακόμη μία συνέντευξή μου.
Κώστα Γλυκέ:
Το e-mail που γράφεις στο blog εγώ δε μπορώ να το δω. Αν θέλεις στείλε μου e-mail στο greece2india@yahoo.com για να κρατήσω τη νέα σου διεύθυνση.
Καλή μας άνοιξη! Χαρείτε την!
Ηλίας Βροχίδης