Archive for February, 2008

17 Φεβρουαρίου 2008 Θάλαττα, Θάλαττα

Μετά από 9 μήνες είδα θάλασσα! Απ’ την Τουρκία την αποχωρίστηκα. Την είχα πεθυμήσει. Το γιόρτασα, βέβαια, με όλες τις αγαπημένες μου συνήθειες: κολύμπι, βόλτες στην απέραντη και έρημη αμμουδιά με τη μοτοσικλέτα, κατασκήνωση βλέποντας το ροδοκόκκινο ήλιο να σβήνει σιγά - σιγά μέσα στη θάλασσα και ύπνος κάτω από τ’ αστέρια, στην αμμουδιά, έξω από το αντίσκηνο, ακούγοντας το κύμα.
Μετά την πρώην πορτογαλλική αποικία στο νησί Diu ξανανέβηκα στο Rajasthan κάνοντας έναν κύκλο για να επισκεφθώ κάποια μέρη που δεν ήθελα να χάσω. Τώρα είμαι στην Udaipur, τη ρομαντική πόλη όπως τη λένε λόγω της λίμνης και του παλατιού μέσα στο νερό.
Στις 14 Φεβρουαρίου έκλεισα 10 μήνες ταξιδεύοντας και σύμφωνα με το πρόγραμμα ήταν η περίοδος που θα επέστρεφα στην Ελλάδα. Το πρόγραμμα, όμως, είναι μια μακρινή ανάμνηση πλέον. Δεν ακολουθώ κανένα πρόγραμμα.
Όταν ξεκίνησα το ταξίδι τα μέσα μαζικής ενημέρωσης φαγώθηκαν να λένε: “Ο 23χρονος Βροχίδης Ηλίας…”. Από προχθές είμαι πια 24χρονος και το γιόρτασα ζώντας το όνειρό μου!
Ααααα! Ξέχασα να πω ότι ο ανορθωτής στη μοτοσικλέτα δουλεύει άψογα! Απίστευτο, ε; Αν βρεθείτε ποτέ στην Ινδία με XR και σας καεί ο ανορθωτής να ξέρετε: βάλτε από Enfield 350 Electra. Μια χαρά ταιριάζει!

Να ‘στε καλά, τα λέμε,

Ηλίας Βροχίδης

31diu.JPG

8 Φεβρουαρίου 2008 Περιπέτειες στην έρημο!

Έκανα safari με καμήλα στην έρημο για δυο υπέροχες μέρες και μια μαγευτική νύχτα. Κοιμήθηκα στους αμμόλοφους, κάτω απ’ τα άστρα, χωρίς αντίσκηνο, κοιτάζοντας αστέρια να πέφτουν μέχρι τα μάτια μου να κλείσουν σιγά – σιγά.
Όταν γύρισα ήθελα να μπω ξανά στην έρημο με τι μοτοσικλέτα. Η άμμος ήταν πολύ μαλακή και δε μπόρεσα να κάνω πολλά χιλιόμετρα. Κατασκήνωσα στην έρημο και το επόμενο πρωί Η μπαταρία ήταν άδεια και Η μοτοσικλέτα δεν έπαιρνε μπρός!
Δυστυχώς, αυτό το μοντέλο δεν έχει μανιβέλα και αυτό είναι το μόνο του μειονέκτημα, που μ’ έχει κάνει να μετανιώσω που το διάλεξα.
Όπως καταλαβαίνετε είναι αδύνατον να πάρει μπρός σπρώχνοντας στην άμμο και αδύνατον να τι σπρώξω μόνος μου στην άμμο. Ευτυχώς, είχε κοντά ένα χωριό και ήρθαν άλλοι δυο άνθρωποι να σπρώξουμε τι μοτοσικλέτα μέχρι το δρόμο και να τι βάλουμε μπρός εκεί. Ακόμη και με τρία άτομα ήταν εξουθενωτικό. Μετά δεν είχα δύναμη ούτε το μοχλό τον ταχυτήτων να πατήσω, ούτε να κρατηθώ απ’ το τιμόνι.
Τηλεφώνησα στο Ζαβαλιάνη, τον άνθρωπο που έκανε ρεκτιφιέ τον κινητήρα πριν ξεκινήσω και το μόνο μάστορα που εμπιστεύομαι. Του λέω τα συμπτώματα τηλεφωνικός και πάντα βρίσκει 100% τι βλάβη! Είναι μάγος ο άνθρωπος! Μου είπε ότι είχε καεί ο ανορθωτής.
Έβαζα τι μοτοσικλέτα μπρός σπρώχνοντας και έκανα περίπου 200 χλμ. μέχρι την κοντινότερη πολύ. Με τους μάστορες δεν έβγαινε άκρη. Θα μου την κατέστρεφαν τι μοτοσικλέτα αντί να τι φτιάξουν. Φυσικά, ρώτησα σε 20 μαγαζιά, αλλά όταν έβλεπαν τον ανορθωτή μου νόμιζαν ότι είναι από κανένα εξωγήινο μηχανάκι.
Και τότε εγένετο το θαύμα! Βρήκα έναν ανορθωτή από μια προπολεμική Enfield (Made in India απ’ το 18xx και απ’ το 1955 δεν έχουν αλλάξει ούτε βίδα!). Τον συνέδεσα, άλλαξα μπαταρία, γιατί Η παλιά είχε πεθάνει τσούφ! Το θαύμα εγένετο!
Δουλεύει και δείχνει να φορτίζει Η μπαταρία! 100% σίγουρος θα είμαι την επόμενη ‘βδομάδα, αφού κάνω μερικές χιλιάδες χιλιόμετρα, αλλά από τις μετρήσεις που έκανα δείχνει να δουλεύει.
Όπως και να ‘χει είμαι πολύ χαρούμενος! Λίγες χαρές συγκρίνονται με τι χαρά που παίρνεις όταν επισκευάζεις μόνος σου με τον πιο παράξενο τρόπο μια βλάβη που όλοι έβλεπαν αδιόρθωτη.
Κανείς μάστορας εδώ δε μπορούσε να κάνει κάτι. Η μόνη βοήθεια που είχα ήταν από το Ζαβαλιάνη που με διαβεβαίωσε για την αιτία τις βλάβης και από τον πατέρα μου, που είναι ηλεκτρονικός και μου εξήγησε πως μπορώ να κάνω την πατέντα.
Δεν μπορώ ακόμη να πιστέψω ότι δουλεύει! Την επόμενη ‘βδομάδα θα είμαστε 100% σίγουροι. Στην επόμενη ανταπόκριση μου, λοιπόν, θα ξέρετε σίγουρα τα αποτελέσματα τις πατέντας.
Η φωτογραφία που στέλνω είναι από το safari με την καμήλα στην έρημο. Όπως μπορείτε να δείτε, πίσω μου έδεσα την τσάντα που έχω και στη μοτοσικλέτα. Μόνο πλαϊνές βαλίτσες δεν έβαλα στην καμήλα. :-)

Κάντε προσευχές να δουλεύει ο ανορθωτής. Τα λέμε.
Ηλίας Βροχίδης
30kamel.JPG

7 Φεβρουαρίου 2008 Τι είναι το off-roading

Σ’ έναν κόσμο όπου, σχεδόν, όλοι κινούνται πάνω σ’ ένα δρόμο που κάποιοι άλλοι έχουν χαράξει για ‘σένα, off-roading είναι να στρίβεις το τιμόνι και να βγαίνεις απ’ το δρόμο. Να χαράζεις τη δική σου πορεία. Να διαλέγεις μια κατεύθυνση στον ορίζοντα και να πηγαίνεις εκεί που θέλεις μέσω της οδού που θέλεις. Μπροστά σου να μην υπάρχει δρόμος και πίσω σου να μένει μόνο μια ροδιά, που κι αυτή θα τη σβήσει ο καιρός. Έτσι, κανείς δε θα μπορεί να ακολουθήσει την ίδια πορεία με ‘σένα. Κάθε αληθινός off-roader θα πρέπει να χαράξει τη δική του, μοναδική πορεία κι όταν συναντάει δρόμο να τον περνάει κάθετα, όσο πιο γρήγορα γίνεται, αλλά προσεκτικά, για να μη συγκρουστεί με το πλήθος που κινείται στο δρόμο.
Το off-roading είναι επικίνδυνο. Μπορεί να χαθείς, να χρειάζεσαι τη βοήθεια κάποιου και να μη βρίσκεις κανένα γύρω σου, γιατί κινείσαι στο δικό σου δρόμο κι είσαι μόνος σου εκεί.
Το off-roading, όμως, είναι και γλυκό. Είναι μοναδικό να νιώθεις ότι βρίσκεσαι κάπου όπου ελάχιστοι έχουν βρεθεί. Λίγα συναισθήματα μπορούν να συγκριθούν με τη χαρά που δίνει η εξερεύνηση σ’ έναν κόσμο που την έχουμε ξεχάσει… Σ’ έναν κόσμο που όλα τα ξέρουμε, πλέον και δε χρειάζεται να εξερευνήσουμε τίποτα.
Σιχαίνομαι να κινούμαι στο δρόμο που μου έχουν χαράξει. Θέλω τη ζωή μου off-road!

Ηλίας Βροχίδης
29offroad.jpg



ONLINE VISITORS:
website stats