Έκπληξη! Από σήμερα, 1 Νοεμβρίου, αρχίζει να δημοσιεύεται μία σειρά ανταποκρίσεων που στέλνω κατά τη διάρκεια του ταξιδιού μου στο περιοδικό MOTO(http://www.motomag.gr)! Έχουν πλούσιο υλικό με πολλές φωτογραφίες. Η πρώτη ανταπόκριση από την Τουρκία, για παράδειγμα, είναι ένα αφιέρωμα 11 σελίδων. Ελπίζω να καταφέρω να σας πάρω για λίγο μαζί μου, να γίνουμε συνταξιδιώτες και να νοιώσετε όσο το δυνατόν συναρπαστικότερα αυτή την περιπέτεια. Περιμένω τα σχόλια σας, λοιπόν!
Στο Νεπάλ τώρα! Οι πεδιάδες αποτελούνται από ζούγκλα με άγρια και σπάνια ζώα. Την πρώτη φορά στη ζούγκλα έκανα μια ωραία βόλτα με τη μοτοσικλέτα από τους χωματόδρομους, που έχουν ανοίξει γι’ αυτό το σκοπό. Είδα 4 φορές πανέμορφα ελάφια και κατασκήνωσα εκεί!
Ανέβηκα στους λόφους και στην Pokhara έκανα για πρώτη φορά paragliding! Το Sarangkot, απ’ όπου ξεκινάνε οι πτήσεις θεωρείται από τα ομορφότερα μέρη στον πλανήτη για paragliding! Δεν έχω μπει καν σε αεροπλάνο (μόνο μία φορά όταν ήμουν μικρούλης και δε θυμάμαι τίποτα). Αυτή, δηλαδή, ήταν η πρώτη μου φορά στον αέρα και ήταν πραγματικά στον αέρα! Αισθανόμουν σαν πουλί. Δεν είχα κανένα κουβούκλιο να με φυλακίζει… Οι μηχανόβιοι με καταλαβαίνεται. Κοιτούσα κάτω από τα πόδια μου και έβλεπα τη λίμνη, τα σπιτάκια, μικρά ανθρωπάκια και τριγύρω τα μεγαλοπρεπή βουνά. Μπαίναμε στα σύννεφα και ήταν σα να νιώθω το σύννεφο στο πρόσωπό μου! Μοναδική αίσθηση!
Επισκέφθηκα κάποια πολύ γραφικά χωριουδάκια πάνω στους λόφους, όπως τη Gorkha, που είναι σημαντικό θρησκευτικό κέντρο για τους Ινδουιστές και θυσιάζουν ζώα. Ανατριχιαστική εικόνα, αλλά γι’ αυτούς είναι θρησκεία.
Ξανακατέβηκα στη ζούγκλα και έκατσα 2 μέρες στο εθνικό πάρκο Chitwan, το οποίο είναι ένα από τα τελευταία καταφύγια στον κόσμο που φιλοξενείται ο ρινόκερος με ένα κέρατο και εδώ βρίσκονται οι περισσότεροι από αυτούς. Έκανα σαφάρι πάνω στη ράχη ενός ελέφαντα και ήμουν αρκετά τυχερός. Eίδα 2 ρινόκερους, 4 κροκόδειλους και ένα τεράστιο ελάφι, που είναι σπάνιο είδος (sambar deer)! Έκανα και κανό στο ποτάμι και μία μικρή πεζοπορεία στη ζούγκλα. Έχει και τίγρεις, αλλά είναι λίγες και σπάνια τις πετυχαίνεις. Εκεί με φιλοξένησε ένας πολύ φιλικός Νεπαλέζος από ένα διπλανό χωριό κι έτσι βίωσα για λίγο τη ζωή στο χωριό από κοντά.
Μέσα από ωραίους δρόμους στο βουνό ανέβηκα στην πρωτεύουσα, στο Κατμαντού. Όλη η παλιά πόλη είναι ένα υπαίθριο μουσείο με απίστευτα αριστουργήματα. Θα εξερευνήσω την κοιλάδα του Κατμαντού, που είναι όλη πολύ πλούσια ιστορικά και ύστερα θα ξεκινήσω για τη μεγαλύτερη πεζοπορεία του ταξιδιού μου: 20 μέρες στην καρδιά των Ιμαλαίων, στην περιοχή Annapurna!
Η φωτογραφία που στέλνω είναι από τη ζούγκλα στο Chitwan. Φόρεσα το μαγιώ, πάτησα στην προβοσκίδα του ελέφαντα, με ανέβασε και ετοιμάστηκα για το μπάνιο μου! Ρούφηξε νερό, σήκωσε την προβοσκίδα του και… σπλας… με δρόσισε!
Να ‘στε όλοι καλά! Περιμένω με αγωνία τα σχόλιά σας για την ανταπόκριση στο περιοδικό! Εσείς θα τη δείτε, εγώ όχι!
Ηλίας Βροχίδης
