Είμαι στο McLeod Ganj, την πόλη όπου μένει πλέον ο 14ος Δαλάϊ Λάμα. Το 1949 οι Κινέζοι επιτέθηκαν στο Θιβέτ. Έτσι, το 1959 ο Δαλάϊ Λάμα μαζί με πάρα πολλούς μοναχούς, που τον ακολούθησαν, ταξίδεψαν περπατώντας από το Θιβέτ και βρήκαν άσυλο εδώ. Τώρα εδώ βρίσκεται η Εξορισμένη Θιβετιανή Κυβέρνηση και ότι έχει σωθεί από τους θησαυρούς του Θιβέτ.
Μετά το Kashmir ταξίδευα μέσα στα βουνά για μέρες. Έκανα ένα μεγάλο κύκλο, γιατί στο δρόμο που ερχόταν εδώ έπεσε μια γέφυρα κι έτσι έκλεισε ο δρόμος. Σε καλό μου βγήκε, όμως… Η διαδρομή ήταν πανέμορφη και μια που πέρασα από ‘κει είδα και το Dalhousie και το Khajjiar μέσα στο δάσος. Συνέχισα για το Chamba με τους εντυπωσιακούς πέτρινους ναούς του και ύστερα μέσα από μικρά δρομάκια στο βουνό έκανα την παράκαμψη και βγήκα τελικά εκεί που ήθελα μετά από 3 μέρες! Ήταν, όμως, 3 μέρες μέσα σε πανέμορφα τοπία!
Η φωτογραφία που στέλνω είναι από το ναό Tsuglangkhang, που είναι σα να λέμε ο μητροπολιτικός ναός του Θιβέτ, ο σπουδαιότερος ναός για τους βουδιστές του Θιβέτ. Είναι την ώρα της προσευχής των μοναχών.

Να ‘στε καλά,
Ηλίας Βροχίδης

Ο Ηλίας μας παρακάλεσε να δημοσιοποιήσουμε την πώληση της Africa που έχει εδώ στην Ελλάδα, και τον λόγο που αποφάσισε να την πουλήσει ΤΩΡΑ.
Ο λόγος δεν είναι άλλος από την οικονομική ενίσχυση του ταξιδιού, βοηθώντας τον δηλαδή με την πώληση της μηχανής να συνεχίσει κι άλλο το οδοιπορικό του, μια και τα οικονομικά περιθώρια έχουν αρχίσει να στενεύουν και θεωρεί ότι είναι ευκαιρία να πάει παραπέρα.
Κάποιοι ελπίζω κατάλαβαν από τα γραφόμενα ότι μάλλον του αρέσει πολύ εκεί του Ηλία.

Παρακάτω είναι μερικές πληροφορίες για την μηχανή που ΠΩΛΕΙΤΑΙ.

«Αναρτήσεις WP μπρος - πίσω
Κεντρικό stand
Κάγκελα
Ψηλή ζελατίνα Givi
Bagster
Βολτόμετρο
Πρίζα αυτοκινήτου 12V
Ψηφιακή ένδειξη ταχύτητας στο trip master
Μαγνητική τάπα λαδιού

Την πουλάω, λοιπόν, 3200 ευρώ!

Όσοι ενδιαφέρεστε με βρίσκετε εδώ:
Ηλίας
694 888 23 68
2310 721 722
furiousel@yahoo.gr

Χάθηκα λίγο, ε? Ήμουν στα Ιμαλάια και internet υπήρχε μονο στην πολη τις περιοχής, το Leh, αλλα ήταν δορυφορικό, κοβόταν συνεχεια και ήταν πανάκριβο!
Τα Ιμαλάια από αυτή την μεριά είναι ακόμη πιο όμορφα από τα Πακιστανικά! Ανέβηκα από το Ladakh, που το αποκαλούν “Μικρό Thivet”. Η περιοχή συνορεύει με το Thivet και έχει περισσότερες ομοιότητες με αυτό παρά με την India. Ειδικά από την εποχή που η Κίνα επιτέθηκε στο Thivet πολλοί βουδιστές μοναχοί κατέφυγαν εδώ. Είναι γεμάτο ήσυχα, βουδιστικά μοναστήρια γεμάτα χρώμα και ζωηρές γιορτές. Ήμουν εκεί στο δεκαπενθήμερο τον εορτών τους (1-15 Σεπτεμβρίου) και είδα πολύ περίεργες και ενδιαφέρουσες τελετές, όπως τους χορούς με τους μασκοφόρους.
Έφτασα σε μέρη πολύ απομακρυσμένα, κοντά στα σύνορα με το Thivet, την Κίνα και το Pakistan. Στη διαδρομή ανέβηκα στον ψηλότερο δρόμο του κόσμου, στα 5.602 m.!
Εδώ βρίσκεται και ο πρώτος και ο δεύτερος (5.328 m.) και ο τρίτος (5.289 m.) ψηλότερος δρόμος του κόσμου και πέρασα από όλους αυτούς. Ειδικά στον τρίτο
ψηλότερο οδηγούσα στο χιόνι για 13 χλμ. Ήταν, όμως, φρέσκο και δε γλιστρούσε πολύ. Το απόλαυσα!
Τώρα ήρθα στο Kashmir, αυτό που λένε πως είναι ο παράδεισος στη γη! Μένω στη λίμνη, στα φημισμένα “καραβοσπιτα”, που είναι σαν παλάτια, παράδοση από την εποχή τις αγγλικής αποικιοκρατίας.Είναι πραγματικά παράδεισος! Η λίμνη είναι γεμάτη νούφαρα και έχει μια ανεκτίμητη γαλήνη… Τα βουνά είναι καταπράσινα, όπως
είναι (η ήταν…) η Ήπειρος στην Ελλάδα!.

Η φωτογραφία είναι από τον ψηλότερο δρόμο του
κόσμου, στα 5.602 m. υψόμετρο! Κανείς δεν πίστευε ότι
μπορώ να φτάσω εδώ και μάλιστα με ένα μικρό ΧR 250…
Κι, όμως, είναι γεγονός! Τα καταφέραμε και εγώ και η
πιστή μου μοτοσικλέτα!

Ανέβηκα στα ινδικά Ιμαλάια και είναι ακόμη πιο όμορφα από τα πακιστανικά! 4-5 μέρες γυρνούσα μέσα στα βουνά, σε έρημους χωματόδρομους μέχρι τα 4.500 μ. υψόμετρο! Ήταν πανέμορφα! Κατασκήνωνα σε γραφικά μέρη δίπλα σε ρυάκια, σε πανύψηλες, χιονισμένες βουνοκορφές και έβλεπα απομακρυσμένα βουδιστικά μοναστήρια. Έκανα έναν κύκλο στις κοιλάδες Spiti, Kinnaur και Kullu.
Η Spiti ήταν η πιο ψηλή κοιλάδα με χώμα, πέτρα και χιόνια. Οι άλλες είχαν καταπράσινα δάση τόσο πυκνά που δεν έφτανε ο ήλιος κάτω. Ευτυχώς, εδώ δεν τα έχουν κάψει και βλέπω λίγο πράσινο, γιατί απ’ ότι κατάλαβα άμα γυρίσω στην πατρίδα δε θα βρω πράσινο ούτε για δείγμα.
Τα χωριά πάνω στα βουνά ήταν πανέμορφα, γεμάτα σπίτια που ήταν σαν πύργοι από ξύλο και πέτρα! Ο δρόμος που οδήγησα σήμερα, στην κοιλάδα Kullu, ήταν ο πιο όμορφος στο ταξίδι μου! Ήταν μέσα σε υγρά δάση, με ελαφριά ομίχλη σε κάποια σημεία και με ένα πέρασμα στα 3.200 μ. υψόμετρο, που ήταν και το πιο όμορφο σημείο.
Στέλνω μία φωτογραφία με την ηρωική μοτοσικλέτα μου μέσα σ’ ένα από τα καταπράσινα δάση που ήμουνα, έτσι για να δείτε λίγο δάσος, γιατί σε λίγο μόνο σε φωτογραφίες θα τα βλέπουμε…

Με λύπη για όσα συμβαίνουν εκεί,
Ηλίας Βροχίδης