“Χαιρετώ όλη την παρέα! Το πρώτο πρόβλημα, λοιπόν, είναι γεγονός. Στο Αϊβαλί και μετά από 2000 χλμ. μόνο, το πίσω αμορτισέρ του XR παρέδωσε πνεύμα! Έχασε τα λάδια του και δούλευε μόνο το ελατήριο. Δηλαδή, η μοτοσικλέτα πήγαινε σα βάρκα! Παιρνούσε από μια λακούβα και κουνιόταν σαν τραμπολίνο για πολλά μέτρα μετά.
Επειδή ήμουνα στο Αϊβαλί αποφάσισα να έρθω απέναντι στη Μυτιλήνη για να διορθώσω τη βλάβη, αφού είναι μόνο 1,5 ώρα με το καραβάκι και θα έκανα καλύτερη δουλειά. Πέρασα, λοιπόν, απέναντι έβγαλα το αμορτισέρ αμέσως σε ένα συνεργείο εδώ και το έστειλα για επισκευή στην Αθήνα, στην Extra Products Tasoulis.
Τελικά, μου είπαν ότι ήταν διαβρωμένος και ο άξονας του αμορτισέρ και για να επισκευαστεί αυτό θα χρειαζόταν 6-7 εργάσιμες ημέρες και είχαν περάσει ήδη άλλες έξι μέρες στη Μυτιλήνη! Αναγκαστικά, αποφάσισα να δώσω τα λεφτά που χρειαζόταν για καινούριο αμορτισέρ, αφού δεν είχα το περιθώριο να περιμένω τόσο.
Αγοράστηκε, λοιπόν, από την Extra Products Tasoulis αμορτισέρ WP και σκληρότερο ελατήριο για να αντέχει το επιπλέον βάρος που είναι φορτωμένο στη μοτοσικλέτα. Αύριο περιμένω να έρθει εδώ, να το περάσω και την Τρίτη που, μάλλον, έχει πλοίο να φύγω πάλι στο Αϊβαλί για να συνεχίσω το ταξίδι μου!
Τι φταίει, λοιπόν, γι αυτό; Θα πείτε ξεκίνησε χωρίς να ελέγξει τις αναρτήσεις της μοτοσικλέτας; Όχι, βέβαια! Αρκετά πριν ξεκινήσω, όταν γινόταν οι εργασίες στη μοτοσικλέτα πήγα σε κάποιον μάστορα (καλύτερα να μην πω όνομα, γιατί δεν είμαι σίγουρος αν φταίει αυτός), που ανέλαβε τις αναρτήσεις.
Μπροστά αλλάξαμε τα ελατήρια, για να αντέξουν το μεγαλύτερο ντεπόζιτο βενζίνης. Πίσω, όμως, το υποπλαίσιο είχε κολληθεί στο πλαίσιο με μια λάμα και πάνω σ’ αυτή τη λάμα βίδωναν οι σχάρες των πλαϊνών βαλιτσών. Αυτή η ενίσχυση ήταν απαραίτητη, για να μη σπάσει το υποπλαίσιο στο σημείο που ενώνεται με το πλαίσιο. Έτσι, όμως, το υποπλαίσιο δεν ξεβιδώνονταν και η διαδικασία για να βγει το αμορτισέρ γινόταν λίγο πιο δύσκολη. Δηλαδή, ήθελε 10 λεπτά περισσότερη δουλειά, όχι τίποτα το ιδιαίτερο.
Παρ’ όλα αυτά είχα πει στο μάστορα να δούμε το αμορτισέρ πριν κάνω αυτή την ενίσχυση, αλλά είπε να το αφήσουμε γι’ αργότερα. Πήγα, λοιπόν, αργότερα και του έδειξα την ενίσχυση. Είχα φορτώσει τη μοτοσικλέτα, όπως θα τη φόρτωνα στο ταξίδι. Τότε, πάτησε το αμορτισέρ για να δει την απόσβεση και μου είπε να το αφήσω όπως είναι, γιατί είναι το ιδανικό. Έτσι, λοιπόν, τον εμπιστεύτηκα κι εγώ, το άφησα όπως ήταν και να το αποτέλεσμα. Πολύ πιθανών να βαρέθηκε να μπει στη διαδικασία να βγάλει το αμορτισέρ, δεν ξέρω… Δεν ξέρω αν μπορούσε να καταλάβει από πριν αν ήθελε άλλαγμα, ίσως πραγματικά να μη φαινόταν τότε. Αλλά απ’ τα 50.000 χλμ. που
υποτίθεται ότι θα άντεχε, άντεξε μόνο 2.000 χλμ. Μιλάμε για τεράστια διαφορά!
Τέλος πάντων, αυτά είναι αναμενόμενα μέσα στο ταξίδι. Ευτυχώς, έγινε όσο ήμουν ακόμη δίπλα στην Ελλάδα κι έτσι δε με προβλημάτισε τόσο η επισκευή του. Το κόστος, όμως, της επισκευής τώρα ήταν πολύ μεγαλύτερο απ’ ότι θα ήταν αν το έκανα όταν είχα χρόνο και ήμουν στη Θεσσαλονίκη.
Αυτά, λοιπόν, προς το παρόν. Στέλνω μια φωτογραφία με το Αϊβαλί, όπως φαίνεται από το Μοσχονήσι. Ανυπομονώ να πάω πάλι εκεί και να συνεχίσω, επιτέλους, το ταξίδι μου!”
