Δίπλα στο Pondicherry υπάρχει η ενδιαφέρουσα κοινότητα του Auroville (www.auroville.org). Περιληπτικά να σας πω ότι είναι μία κοινότητα όπου ζουν άνθρωποι 48 διαφορετικών εθνικοτήτων, που δημιουργήθηκε το 1968. Αναδάσωσαν μία κατάξερη περιοχή, καλλιεργούν λαχανικά, εκτρέφουν ζώα και ζουν σε αρμονία με τη φύση, χρησιμοποιώντας ηλιακή ενέργεια κ.λ.π.
Ήθελα οπωσδήποτε να γνωρίσω αυτή την κοινότητα από κοντά. Πήγα και γνώρισα διάφορους, αξιόλογους ανθρώπους. Ο Edzard μια φορά κι έναν καιρό (πριν 30 χρόνια) ήταν Γερμανός. Έχει πάθος με τα άλογα και αυτό με τράβηξε. Τα αγαπάω πολύ, αλλά δεν έχω ιδέα. Πήγαινα να τον βοηθάω με τα δυο του άλογα για να μάθω.
Με μάγεψε ο τρόπος που επικοινωνεί μαζί τους. Δεν τα χτυπάει με μαστίγια. Τα αγαπάει και με απλές κινήσεις του σώματός του τα άλογα τον υπακούν απόλυτα. Τα καβαλάει ασέλωτα με δίχως χαλινάρι και άμα δείτε τι κάνει θα μείνετε με ανοιχτό το στόμα!
Καβάλησα για πρώτη φορά άλογο και όλα ήταν περίφημα! Ένιωθα απολύτως άνετα και το άλογο ένιωθε το ίδιο. Εντυπωσιάστηκε κι ο Edzard με την τέλεια συνεργασία μας. Σίγουρα, λέει, ίππευα στην προηγούμενή μου ζωή. Λέτε να ήμουν ο Λούκυ Λουκ; Ένας φτωχός και μόνος καουμπόυ…
Πήγα στο Μαδράς, που τώρα λέγεται Chennai, όχι επειδή έχει τίποτα ιδιαίτερο, αλλά λόγω της εικόνας που δημιούργησε στο μυαλό μου ο Καββαδίας μέσα από τα ποιήματά του.
Τώρα είμαι στο παραλιακό Puri, το οποίο είναι τουριστικό, αλλά τώρα δεν είναι η εποχή του κι έτσι είμαι μόνος μου και απολαμβάνω την ησυχία του.
Η φωτογραφία είναι ένα στιγμιότυπο από το νωχελικό περίπατο που έκανα εχθές το απογευματάκι στην παραλία, αναμεμειγμένος με τους ντόπιους.

Να ‘στε πάντα καλά,
Ηλίας Βροχίδης

This entry was posted on Wednesday, April 16th, 2008 at 23:24 and is filed under Τελευταία νέα. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.