Έφτασα στο Kanyakumari, το ακρωτήριο Comorin, το νοτιότερο άκρο της Ινδίας, το τέλος του κόσμου για τους Ινδούς. Ξάπλωσα στο νερό, έκλεισα τα μάτια μου και ένιωθα τρεις θάλασσες να χαϊδεύουν το κορμί μου… ο Ινδικός ωκεανός, η Αραβική θάλασσα και ο κόλπος της Βεγγάλης.
Κολύμπησα μέχρι μία από τις τελευταίες βραχονησίδες πριν ο ωκεανός κατακλύσει το τοπίο. Σκαρφάλωσα πάνω και άκουγα τους γλάρους που φεύγανε. Στάθηκα όρθιος και αγνάντευα το απέραντο γαλάζιο. Μέχρι το νότιο πόλο δεν υπάρχει άλλη στεριά που να διακόπτει την αεικίνητη θάλασσα. Έφτασα κοντά στον ισημερινό.
Γύρισα προς τη μεριά της στεριάς κι ένιωθα από πάνω μου όλη την Ασία που επί ένα χρόνο ταξιδεύω. Πέρασαν από μπροστά μου όλες αυτές οι εικόνες, τα χρώματα, οι μυρωδιές, οι περιπέτειες, οι δυσκολίες, οι ανταμοιβές των δυσκολιών και πάνω απ’ όλα οι ΑΝΘΡΩΠΟΙ που γνώρισα.
Άρχισα να ανεβαίνω προς το βορρά. Κάποιοι ταξιδιώτες μου είπαν για δυο ιστοσελίδες www.couchsurfing.com και www.hospitalityclub.org μέσα από τις οποίες φιλοξενείς ή σε φιλοξενούν άτομα ανά τον κόσμο. Άρχισα αμέσως να τις χρησιμοποιώ. Εδώ και μια ‘βδομάδα δεν έχω πάει σε ξενοδοχείο. Από σπίτι σε σπίτι κοιμάμαι. Ωστόσο, αυτοί που ασχολούνται με το διαδίκτυο και αυτές τις ιστοσελίδες είναι οι πλούσιες οικογένειες. Δεν πειράζει, όμως. Έτσι, βλέπω και το άλλο πρόσωπο της Ινδίας, το εξευρωπαϊσμένο.
Ένας από αυτούς, ο Salavanan, είναι ανοιχτόμυαλος και ταυτόχρονα παθιασμένος με τον Ινδουισμό. Όταν το γνώρισα με μάγεψε… Έκατσα μαζί του δύο ολόκληρες μέρες για να με ξεναγήσει στο τεράστιο σύμπλεγμα ναών (από τα μεγαλύτερα στην Ασία) του Srirangam στο Tiruchirappalli. Η γυναίκα του ανήκει στο διοικητικό προσωπικό του ναού και ο ίδιος γράφει ένα βιβλίο σχετικά με την πνευματική ζωή. Μου άνοιξε πόρτες απ’ τις οποίες δεν είχαν ξαναπεράσει ξένοι. Μου εξηγούσε την Ινδουιστική φιλοσοφία πίσω από κάθε μικρή λεπτομέρεια του ναού και με είχε γοητεύσει. Έχω δει εκατοντάδες Ινδουιστικούς ναούς, αλλά αυτό ήταν κάτι το μοναδικό, όχι λόγω του ναού, αλλά λόγω του Salavanan.
Τώρα έχω φτάσει στο Pondicherry, τη γραφική, πρώην γαλλική αποικία. Ακόμη και τώρα, κάποιες περιοχές της πόλης θυμίζουν περισσότερο Γαλλία, παρά Ινδία.
Η φωτογραφία είναι από έναν άλλο σπουδαίο, Ινδουιστικό ναό, το Sri Meenakshi στο Madurai.

Χαιρετώ προς το παρόν,
Ηλίας Βροχίδης

This entry was posted on Sunday, April 6th, 2008 at 21:49 and is filed under Τελευταία νέα. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.