8 Φεβρουαρίου 2008 Περιπέτειες στην έρημο!
Έκανα safari με καμήλα στην έρημο για δυο υπέροχες μέρες και μια μαγευτική νύχτα. Κοιμήθηκα στους αμμόλοφους, κάτω απ’ τα άστρα, χωρίς αντίσκηνο, κοιτάζοντας αστέρια να πέφτουν μέχρι τα μάτια μου να κλείσουν σιγά – σιγά.
Όταν γύρισα ήθελα να μπω ξανά στην έρημο με τι μοτοσικλέτα. Η άμμος ήταν πολύ μαλακή και δε μπόρεσα να κάνω πολλά χιλιόμετρα. Κατασκήνωσα στην έρημο και το επόμενο πρωί Η μπαταρία ήταν άδεια και Η μοτοσικλέτα δεν έπαιρνε μπρός!
Δυστυχώς, αυτό το μοντέλο δεν έχει μανιβέλα και αυτό είναι το μόνο του μειονέκτημα, που μ’ έχει κάνει να μετανιώσω που το διάλεξα.
Όπως καταλαβαίνετε είναι αδύνατον να πάρει μπρός σπρώχνοντας στην άμμο και αδύνατον να τι σπρώξω μόνος μου στην άμμο. Ευτυχώς, είχε κοντά ένα χωριό και ήρθαν άλλοι δυο άνθρωποι να σπρώξουμε τι μοτοσικλέτα μέχρι το δρόμο και να τι βάλουμε μπρός εκεί. Ακόμη και με τρία άτομα ήταν εξουθενωτικό. Μετά δεν είχα δύναμη ούτε το μοχλό τον ταχυτήτων να πατήσω, ούτε να κρατηθώ απ’ το τιμόνι.
Τηλεφώνησα στο Ζαβαλιάνη, τον άνθρωπο που έκανε ρεκτιφιέ τον κινητήρα πριν ξεκινήσω και το μόνο μάστορα που εμπιστεύομαι. Του λέω τα συμπτώματα τηλεφωνικός και πάντα βρίσκει 100% τι βλάβη! Είναι μάγος ο άνθρωπος! Μου είπε ότι είχε καεί ο ανορθωτής.
Έβαζα τι μοτοσικλέτα μπρός σπρώχνοντας και έκανα περίπου 200 χλμ. μέχρι την κοντινότερη πολύ. Με τους μάστορες δεν έβγαινε άκρη. Θα μου την κατέστρεφαν τι μοτοσικλέτα αντί να τι φτιάξουν. Φυσικά, ρώτησα σε 20 μαγαζιά, αλλά όταν έβλεπαν τον ανορθωτή μου νόμιζαν ότι είναι από κανένα εξωγήινο μηχανάκι.
Και τότε εγένετο το θαύμα! Βρήκα έναν ανορθωτή από μια προπολεμική Enfield (Made in India απ’ το 18xx και απ’ το 1955 δεν έχουν αλλάξει ούτε βίδα!). Τον συνέδεσα, άλλαξα μπαταρία, γιατί Η παλιά είχε πεθάνει τσούφ! Το θαύμα εγένετο!
Δουλεύει και δείχνει να φορτίζει Η μπαταρία! 100% σίγουρος θα είμαι την επόμενη ‘βδομάδα, αφού κάνω μερικές χιλιάδες χιλιόμετρα, αλλά από τις μετρήσεις που έκανα δείχνει να δουλεύει.
Όπως και να ‘χει είμαι πολύ χαρούμενος! Λίγες χαρές συγκρίνονται με τι χαρά που παίρνεις όταν επισκευάζεις μόνος σου με τον πιο παράξενο τρόπο μια βλάβη που όλοι έβλεπαν αδιόρθωτη.
Κανείς μάστορας εδώ δε μπορούσε να κάνει κάτι. Η μόνη βοήθεια που είχα ήταν από το Ζαβαλιάνη που με διαβεβαίωσε για την αιτία τις βλάβης και από τον πατέρα μου, που είναι ηλεκτρονικός και μου εξήγησε πως μπορώ να κάνω την πατέντα.
Δεν μπορώ ακόμη να πιστέψω ότι δουλεύει! Την επόμενη ‘βδομάδα θα είμαστε 100% σίγουροι. Στην επόμενη ανταπόκριση μου, λοιπόν, θα ξέρετε σίγουρα τα αποτελέσματα τις πατέντας.
Η φωτογραφία που στέλνω είναι από το safari με την καμήλα στην έρημο. Όπως μπορείτε να δείτε, πίσω μου έδεσα την τσάντα που έχω και στη μοτοσικλέτα. Μόνο πλαϊνές βαλίτσες δεν έβαλα στην καμήλα.
Κάντε προσευχές να δουλεύει ο ανορθωτής. Τα λέμε.
Ηλίας Βροχίδης
February 10th, 2008 at 15:51
Αν είχες aprilia, δεν θα χρειαζόταν να πάρεις τηλέφωνο κανέναν για να μάθεις τι κάηκε!!! Είναι τόσο συχνό το φαινόμενο….
Μπράβο Ηλία για το πείσμα σου! Συνέχισε έτσι και μην το βάζεις κάτω ποτέ!
February 10th, 2008 at 20:46
bravo ilia.Logica prepi va doulepsi.Ean vriskis tasi fortisis14 eos 14,5 volt me ligo gazi ise ok.Kala taxidia kai panta tiheros file.
February 12th, 2008 at 16:18
Ηλία είσαι απίστευτος!
Διάβασα όλο το οδοιπορικό σου και σε θαύμασα. Τέτοιο κουράγιο, γνώσεις, έρευνα, πνεύμα, πίστη, θέληση, αποφασιστικότητα, και αγάπη. Όταν έκανα και εγώ ένα παρόμοιο ταξίδι το 2006, 4 μήνες στην Ινδία μόνη μου με το σακιδιάκι μου, ήμουν απόλυτα ευτυχισμένη και όλα μου φαινότανε πανέμορφα όπως και σε σένα τώρα. Όλη η αντίληψη μου για την ζωή, τον κόσμο και τον πλανήτη άλλαξε. Αν δεν έχει ταξιδέψει κάποιος off road όπως γράφεις, στην ζωή του αλλά και μέσα στην ψυχή του, δεν μπορεί να καταλάβει ένα τέτοιο ταξίδι. Δεν είναι ταξίδι περιπέτειας, είναι ταξίδι ΖΩΗΣ και ΨΥΧΗΣ. Μέσα από αυτό γίνεσαι άλλος άνθρωπος, πολύ ανώτερος.
Θα ταξιδεύω μαζί σου από εδώ και πέρα μέσα από το blog σου.
Σου εύχομαι όπως κυλάει το νερό μέσα στο αυλάκι, έτσι να κυλάει και το ταξίδι σου.
Om Shanti φίλε μου
Τζάννη Αγγελική από Σίφνο
February 14th, 2008 at 12:18
Ηλία, στο γαρφείο αναφέρθηκα στο ταξιδι σου και με τους συναδέλφους μου συζητήσαμε για την περιπέτειά σου και τη δύναμη που έχεις να εξακολουθείς και να επιμένεις. Ζητήσαμε από τον μπαμπά και μας έδωσε τα στοιχεία σου για να σου στείλουμε τους χαιρετισμούς μας. Σου ευχόμαστε καλή συνέχεια και να είσαι γερός και δυνατός να αντιμετωπίζεις τις δυσκολίες και να φτάσεις στο τέλος όπως το φαντάζεσαι. Έχεις χαιρετισμούς από Χάρη, Εύη, Νίκο, Γιάννη, Λευτέρη και τους συναδέλφους μου Θοδωρή, Δημήτρη, Σάββα, Φανή και από μένα την Γιούλη Φιλά πολλά.
February 15th, 2008 at 14:45
Χρόνια σου πολλά!!!
Γεμάτα από ταξίδια σε όνειρα και ονειρεμένες πολιτείες!!
Καλή συνέχεια και καλή δύναμη σε ότι σε δυσκολεύει!
Και με πολλά χαμόγελα… έτσι;
Take care!
February 16th, 2008 at 13:22
go on sweety!