Με τη μοτοσικλέτα να πετάει και πάλι συνέχισα στην περιοχή Shekhawati. Εκεί έχει τις λεγόμενες χαβέλι. Είναι τα σπίτια των εμπόρων που έκαναν χρυσές δουλειές κατά το 18ο αιώνα. Τα έχτιζαν σαν παλάτια και είναι γεμάτα πολύχρωμες τοιχογραφίες. λλα είναι, πλέον, εγκαταλελειμμένα και σε άλλα ζούνε ακόμη οι απόγονοί τους, οι οποίοι με χαρά ανοίγουν την πόρτα του σπιτιού τους στους ξένους που θέλουν να το δούνε με το αζημίωτο βέβαια, καθώς στην Ινδία δεν υπάρχει η έννοια της αφιλοκέρδειας.
Τα βράδια κατασκήνωνα στην έρημο που κατακλύζει την περιοχή. Τώρα είμαι στην Jodhpur, τη λεγόμενη μπλε πόλη. Κατά παράδοση οι Βραχμάνοι (η κάστα των Ινδουιστών ιερέων) έβαφαν τα σπίτια τους μπλε. Μετά τους αντέγραψαν και άλλοι κι έτσι τώρα όταν βλέπει κανείς από ψηλά την παλιά πόλη τα βλέπει όλα μπλε! Είναι όμορφη πόλη με ένα εντυπωσιακό κάστρο στην κορυφή του λόφου που υψώνεται στο κέντρο.
Η φωτογραφία που στέλνω είναι από το ναό Karni Mata στο Deshnok. Εκεί λατρεύουν τα ποντίκια ως ιερά και αυτά τριγυρνούν παντού ελεύθερα. Όλοι ψάχνουν το άσπρο ποντίκι που φέρνει τύχη, αλλά εγώ δεν το είδα.

Να ‘στε καλά,
Ηλίας Βροχίδης

This entry was posted on Thursday, January 31st, 2008 at 0:54 and is filed under Τελευταία νέα. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.