Χαιρετώ απ’ το πανέμορφο Αϊβαλί!

Μετά την Κωνσταντινούπολη, πήγα στη Νίκαια (Iznik). Ο δρόμος μέχρι εκεί ήταν πολύ όμορφος! Περνούσε από καταπράσινους λόφους με θέα στη θάλασσα του Μαρμαρά και στη λίμνη της Νίκαιας.

Από ‘κει συνέχισα προς την Προύσα και λίγο πριν μπω στην πόλη βρήκα ένα πανέμορφο μέρος για να κατασκηνώσω. Ήταν δίπλα στη λίμνη Golbasi. Αφού έστησα, ήρθαν δύο άντρες και μου μιλούσαν αρκετή ώρα στα Τούρκικα και προσπαθούσαμε να συνεννοηθούμε. Απ’ ότι κατάλαβα είχαν στήσει εκεί κοντά και ήθελαν να πάω κι εγώ εκεί μαζί τους. Ξεστήνω, λοιπόν, και τους ακολουθώ. Τελικά με πήγαν σε ένα πανέμορφο, ξύλινο, διόροφο σπίτι δίπλα στη λίμνη! Το τοπίο ήταν καταπληκτικό! Αυτός που είχε το σπίτι ήξερε λίγα Ελληνικά, γιατί η μητέρα του ήταν από την Κομοτηνή. Με φιλοξένησε εκεί και ήμουν σα στο σπίτι μου! Δεν το πίστευα!

Την άλλη μέρα μου είπε να κάτσω εκεί, αλλά εγώ ανυπομονούσα να συνεχίσω το ταξίδι μου! Πήγα στην Προύσα, που είχε πανέμορφα τζαμιά.

Την επόμενη μέρα πέρασα με καραβάκι τα στενά του Ελλήσποντου και βγήκα στην Καλλίπολη. Όλο εκείνο το ακρωτήριο είναι γεμάτο μνημεία και νεκροταφεία από τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Στις 25 Απριλίου 1915 είχε επιτεθεί εκεί στρατός Αυστραλών, Νεοζηλανδών, Ινδών, Αφρικανών και άλλων εθνικοτήτων. Κάθε 25 Απριλίου έχουν επέτειο, τη λεγόμενη Anzac Day και έρχονται πάρα πολλοί Αυστραλοί και Νεοζηλανδοί για να αποδώσουν φόρο τιμής. Αυτή τη μέρα, λοιπόν, ήμουν κι εγώ εκεί! Είχε πάρα πολύ κόσμο! Τα λεωφορεία ήταν αμέτρητα και σχημάτιζαν ουρές χιλιομέτρων! Ευτυχώς, με το μηχανάκι περνούσα παντού και δεν είχα πρόβλημα.

Από ‘κει, την επόμενη μέρα, κατέβηκα στο χωριό Behramkale απέναντι από τη Λέσβο. Ανέβηκα στο κάστρο και είχα θέα όλη τη Λέσβο! Ήταν πανέμορφα!

Την επόμενη μέρα, εχθές δηλαδή, ήρθα στο Αϊβαλί! Είναι γεμάτο ελληνικά σπίτια και υπάρχει ένας εγκατελελειμένος ελληνικός ναός και τα ερείπια ενός παλιού ελληνικού μοναστηριού. Το τοπίο με τα Μοσχονήσια μπροστά από το Αϊβαλί είναι πολύ όμορφο.

Τώρα είμαι σε ένα Camping στο νησάκι Alibey, απέναντι από το Αϊβαλί, που ήρθα για να πλυθώ, να πλύνω ρούχα κ.λ.π. Μέχρι τώρα, λοιπόν, δεν είχα κανένα πρόβλημα. Οι Τούρκοι μου φέρονται πολύ καλά! Με φιλοξενούν, με ταϊζουν, τα λέμε, μου δίνουν ενθύμια και είναι εκπληκτικά ζεστοί.

Αυτά προς το παρόν. Στέλνω και μία φωτογραφία από το κάστρο του Behramkale με θέα τη Λέσβο!

This entry was posted on Saturday, April 28th, 2007 at 8:59 and is filed under Τελευταία νέα. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.