Μετά την Quetta, κατευθύνθηκα προς το Uch Sarif. Οδήγησα σε όμορφους δρόμους, μέσα από βουνά και αισθανόμουν πολύ ωραία! Είχα πολύ καιρό να δω βουνά, τόσο καιρό μέσα στις έρημους που ήμουν.
Στο Uch Sarif και στο Multan, που συνέχισα μετά, είδα κάποια ωραία τζαμιά και μαυσωλεία. Αυτή η περιοχή είχε πολύ ζέστη και τρομερή υγρασία! Ο συνδυασμός με έκανε να είμαι όλη μέρα λουσμένος, κυριολεκτικά, στον ιδρώτα.
Μέχρι εκεί, σχεδόν, πάντα με συνόδευε περιπολικό τις αστυνομίας. Με πήγαιναν 15 - 45 λεπτά δρόμο και μετά με περίμενε άλλο περιπολικό για να συνεχίσω μαζί του και πάει λέγοντας. Φυσικά, τα βράδια με έπαιρναν στο αστυνομικό τμήμα να κοιμηθώ.
Τώρα, όμως, τέλειωσαν και οι ζέστες και οι συνοδείες. Είμαι στο Islamabad, την πρωτεύουσα του Pakistan. Από ‘δω και πέρα είναι ασφαλή τα πράγματα και τα Ιμαλάια με περιμένουν να μου χαρίσουν ένα δροσιστικό καλοκαίρι!
Το Islamabad είναι η πιο ήσυχη πρωτεύουσα που έχω δει!
Η μάλλον η πιο ήσυχη πολη που έχω δει. Είναι πολύ μικρότερη από άλλες πόλεις του Pakistan, έχει τεράστιους δρόμους και όλη η πολη είναι καταπράσινη. Τα σπίτια, σε πολλά σημεία, είναι κρυμμένα μέσα στο πράσινο! Χτίστηκε μόλις πριν λίγα χρόνια βάση τον σχεδίων του… Κωνσταντίνου Δοξιάδη!
Αύριο θα δω την πολη και μετά θα φύγω για το συναρπαστικότερο, μάλλον, κομμάτι του ταξιδιού μου, τα Ιμαλάια! Θα φάω όλο το καλοκαίρι μου εκεί κάνοντας πεζοπορίες και οδηγώντας μέσα στα βουνά και στο Δρόμο του Μεταξιού, βέβαια!
Δεν ξέρω κατά πόσο θα βρίσκω internet σ’ εκείνες τις περιοχές, οπότε ίσως κάποια φορά κάνω καιρό να σας στείλω τα νέα μου.
Δυστυχώς, αυτό το computer δε διαβάζει το σκληρό μου δίσκο και δε μπορώ να σας στείλω φωτογραφία Αν όλα πάνε καλά, όμως, την επόμενη φορά θα σας στείλω φωτογραφία που θα σας αποζημιώσει σίγουρα!

Ηλίας Βροχίδης

This entry was posted on Tuesday, July 17th, 2007 at 0:28 and is filed under Τελευταία νέα. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.