18 Ιουνίου 2009 Στον Πόντο!
Μετά την Τραπεζούντα επισκέφθηκα την Κερασούντα, τραγουδώντας στο δρόμο “Εκάηκεν το τσιάμπασιν”, “Στου παιδιού μου τη χαρά έσφαξα έναν κόκορα. Έφαγε όλη η Σαμψούντα χόρτασε κι η Τραπεζούντα” και άλλες ποντιακές επιτυχίες! Δυστυχώς, οι μοντέρνες πόλεις δεν έχουν καμία σχέση με τις θρυλικές πόλεις του Πόντου που ακούμε από τους προγόνους μας. Είναι γεμάτες πολυκατοικίες και σούπερ μάρκετ πλέον. Σε μερικές απομένουν λίγα παλιά, ελληνικά σπίτια, όπως στην Κερασούντα, όπου βρέθηκα φιλοξενούμενος του καταπληκτικού Ζίγια.
Κάναμε ένα σωρό βόλτες στις γύρω περιοχές. Κάποιο βράδυ στην εθνική, χωρίς να το πάρω χαμπάρι, πήρε ο αέρας το καπάκι της δεξιάς βαλίτσας της μοτοσικλέτας μου! Είχα ξεχάσει να κουμπώσω το πίσω μάνταλο και έγινε το κακό. Πάλι καλά που είχα σχετικά βαριά πράγματα πάνω - πάνω και δεν τα πήρε κι εκείνα ο αέρας. Γύρισα πίσω μήπως βρω το καπάκι, αλλά μάταιος κόπος. Στην Τουρκία, όμως, όπως και σε πολλές άλλες μουσουλμανικές χώρες, όταν έχεις πρόβλημα, σκίζονται όλοι να σε βοηθήσουν. Ο Ζίγια έχει λαμαρινάδικο και μου έφτιαξε εκ του
μηδενός ένα καινούριο, μεταλλικό καπάκι! Για χρήματα ούτε λόγος. Ούτε τα υλικά δεν ήθελε να του πληρώσω. Όσες μέρες ήμουν εκεί, δε μ’ άφησε να βγάλω ούτε λίρα από την τσέπη μου. Τώρα μπορώ και πάλι να κλειδώνω τα πράγματά μου στη βαλίτσα και να τα κρατάω σχετικά στεγνά όταν βρέχει.
Τώρα είμαι στην Αμάσια (Amasya), παλιά πρωτεύουσα στο βασίλειο του Πόντου. Είναι πανέμορφη πόλη! Στην όχθη του ποταμού σώζονται παλιά σπίτια με ξύλινα μπαλκόνια να στέκουν πάνω από το νερό. Δείτε και τη φωτογραφία για να καταλάβετε. Τα σκαλισμένα κτίσματα που βλέπετε στο βράχο πάνω από τα σπίτια είναι αρχαίοι ποντιακοί τάφοι που τους σκάλισαν εξ ολοκλήρου μέσα στο βράχο.
Για όσους ενδιαφέρονται και δεν το πήρανε χαμπάρι, ίσως να μπορείτε να βρείτε ακόμη το περιοδικό moto της πρώτης Ιουνίου (τεύχος 439), όπου μπορείτε να διαβάσετε την ανταπόκρισή μου από την Αρμενία και το Ναγκόρνο-Καραμπάχ.
Δημοσθένη, το σχόλιο περί χορταριάσματος δεν ήταν αποκλειστικά για ‘σένα. Πολλοί μου έγραψαν παρόμοια σχόλια. Καταλαβαίνω πως είναι πλακίτσα. Δεν ενοχλούμαι. Απλώς εξηγώ την κατάσταση κι από τη δική μου οπτική γωνία.
Να ‘στε όλοι καλά και τα λέμε σύντομα (σε λίγες μέρες. Θα σας ενημερώσω προτού μπω στην Ελλάδα)!
Ηλίας Βροχίδης

June 20th, 2009 at 16:08
Ηλια μην βιάζεσαι να επιστρέψεις.
σιγα σιγα η επιστροφή.
ακόμα θελω να πιστεύω οτι εισαι στο “πήιγενε” και δεν εχει αρχίσει η επιστροφή
Εμεις θα σε περιμένουμε με υπομονή αλλα το όνειρο αμα τελειώσει δεν ξαναρχίζει εύκολα
June 22nd, 2009 at 12:27
Ηλία, θέλω να σε ρωτήσω κάτι. Σχεδιάζω αυτό το καλοκαίρι να κάνω το γύρο της μαύρης θάλασσας. Μπορείς να μου πεις σε παρακαλώ τι καθεστώς υπάρχει με τη βιζα στη Γεωργία? Χρειάζεται να έχω βγάλει από πριν για να περάσω από τα σύνορα με την Τουρκία? Μήπως ξέρεις τι ισχύει για τα σύνορα με Ρωσία?
σε ευχαριστώ εκ των προτέρων