Με φιλοξενεί εδώ και σχεδόν δυο ‘βδομάδες ο Πατήρ Βίκτωρ στις εγκαταστάσεις της ρώσικης εκκλησίας. Είναι υπέροχος άνθρωπος! Βρήκα ένα καταφύγιο να ξαποστάσω για λίγο και να ετοιμαστώ για το υπόλοιπο ταξίδι. Με βοήθησε τρομερά να επισκευάσω τη μοτοσικλέτα, όπως και σε κάτι άλλο…

Με λήστεψαν! Ένας τύπος με πολιτικά ρούχα μου παρίστανε τον αστυνομικό και ήθελε να δει το διαβατήριό μου. Ήμουν στην πύλη της εκκλησίας. Εκεί που τρελαίνομαι είναι ότι υποψιάστηκα πως μπορεί να μην είναι αστυνομικός και ζήτησα να δω την αστυνομική του ταυτότητα. Δε μου την έδειχνε και φώναζε αγριεμένος. Έφυγα και το λάθος μου ήταν ότι στηρήχτηκα στο φύλακα του ναού (ο οποίος είναι μισόχαζος), που μου είπε πως πραγματικά είναι αστυνομικός και να του δείξω το διαβατήριό μου.

Γύρισα και του το έδειξα. Βεβαιωμένος πως είναι αστυνομικός μπήκα και στο αυτοκίνητό του για να με πάει δήθεν στο αστυνομικό τμήμα για κάποιο έλεγχο. Όταν με πήγε σε κάτι ερημιές, σιγουρεύτηκα πως είχα κάνει βλακεία που άκουσα το φύλακα. Αν σκεφτόμουν να δω τις πινακίδες του αυτοκινήτου προτού μπω, θα την καταλάβαινα την απατεωνιά, διότι τις είχε βγάλει.

Δεν κάνω, όμως, μόνο εγώ λάθη. Το γομάρι είχε τις πινακίδες στο πίσω κάθισμα του αυτοκινήτου κι έτσι τις είδα. Πήρε όλα τα λεφτά που είχα για ώρα ανάγκης στο κρυφό πορτοφόλι μου, γιατί εκεί βάζω και το διαβατήριό μου κι έτσι το είχε δει όταν του έδειξα το διαβατήριο. Εκπλάγηκε και ο ίδιος που δεν αντιστεκόμουν. Προσπάθησα να βγω από το αυτοκίνητο, αλλά η πόρτα δεν άνοιγε από μέσα. Έτσι, δεν μπορούσα να κάνω τίποτα. Του είπα αν τα θέλει τα λεφτά ας τα κρατήσει.

Ευτυχώς, μου έδωσε το διαβατήριό μου και την κάρτα με την οποία βγάζω χρήματα από τα ΑΤΜ. Όταν είπα στον Πάτερ τι συνέβει τρελάθηκε! Κάλεσε τη Σβετλάνα, μία οικογενειακή του φίλη, που μιλάει Αγγλικά. Το απόγευμα πήγαμε στο αστυνομικό τμήμα και η Σβετλάνα έκανε τη διερμηνέα. Είχα τόσα στοιχεία να δώσω στους αστυνομικούς, που μου είπαν πως θα τον πιάσουν σίγουρα: πινακίδες, μάρκα και χρώμα αυτοκινήτου και λεπτομερή περιγραφή του κτήνους.

Την επόμενη μέρα θα πήγαινα να δώσω οδηγίες σε κάποιον ζωγράφο να κάνει το σκίτσο του ληστή. Δε χρειάστηκε… Κατά τη διάρκεια της νύχτας τον είχαν ήδη πιάσει!!! Μόλις πήγα εκεί, μου έδειξαν τις πινακίδες «Αυτές είναι;»! Πλακώθηκε με τους αστυνομικούς μέχρι να τον συλλάβουν. Είναι 1.80 και καμιά εκατοστή κιλά τέρας. Προσπάθησε να τους λαδώσει με 1.000 δολλάρια για να ξεχαστεί το θέμα.

Ο τύπος δεν ήταν καλό λουλούδι. Είχε ληστέψει άλλους πέντε ντόπιους και ξένους. Αυτό που ήθελα περισσότερο ήταν όχι να πάρω πίσω τα λεφτά που μου έκλεψε, αλλά να συλληφθεί ο τύπος ώστε να προστατέψω ειδικά τους φτωχούς ντόπιους. Ικανοποιήθηκαν όλες μου οι επιθυμίες: θα γίνει δικαστήριο σ’ ένα μήνα, όπου θα παραστεί ο Πατήρ Βίκτωρ εκ μέρους μου και πήρα και τα λεφτά μου πίσω.

Τόσες μέρες δε βγαίνω μόνος μου από τις εγκαταστάσεις της εκκλησίας για λόγους ασφαλείας. Κατά τα άλλα, βοηθάω εδώ στην εκκλησία και το σχολείο που λειτουργούν. Η μοτοσικλέτα είναι έτοιμη και σε λίγες μέρες θα συνεχίσω το δρόμο μου. Πήρα τη μεμβράνη για το καρμπιρατέρ και τώρα η μοτοσικλέτα τραβάει σα χιλιάρα! Δε μπορώ να τη συνηθίσω! Πάνω από 18.000 χιλιόμετρα έκανα με σκισμένη τη μεμβράνη, που η μοτοσικλέτα πήγαινε σα σαλιγκάρι. Σκεφτείτε ότι είναι σα να οδηγάτε έτσι το όχημά σας για δυο χρόνια και ξαφνικά να έχει την πλήρη του δύναμη! Να ‘σαι καλά Νικόλα (tifoefs). Σε χιλιοευχαριστώ!

Ο κινητήρας κάνει κάτι κόλπα και μου είπε ο μάστορας πως έχει χαμηλή συμπίεση και είναι στα τελευταία του. Εντάξει, μετά από τόσες και τόσες χιλιάδες χιλιόμετρα, λογικό είναι. Για να δούμε στα πόσο τελευταία του είναι. Θα μου βγάλει καμιά δεκαπενταριά χιλιάδες χιλιόμετρα ακόμη, να φτάσω μέχρι την Ελλάδα καβαλάρης;

Δε σας έγραψα για τη μαγεία του Τατζικιστάν, αλλά συμβαίνουν τόσα που έχει πιαστεί το χέρι μου να γράφω. Θα σας τα πω από κοντά, εντάξει; Στη φωτογραφία είμαι εγώ, που θέλατε να με δείτε για να πειστείτε ότι είμαι καλά, ο Πατήρ Βίκτωρ και η Σβετλάνα.

Βαγγέλη, φωτογραφίες στα χιόνια δεν τράβηξα, γιατί με τη μοτοσικλέτα ερείπιο και με ‘μένα παγωμένο στα 4.000 μέτρα υψόμετρο, οι φωτογραφίες ήταν το τελευταίο που σκεφτόμουνα. Όσο για τη συνεννόηση με τον κόσμο, που ρωτάς, μετά από τόσο καιρό έγινα μαέστρος στη νοηματική. Σκέψου ότι δυο ‘βδομάδες μένω με την οικογένεια του Πατήρ Βίκτωρ, οι άνθρωποι δε μιλάνε καθόλου Αγγλικά κι όμως ξέρουν αρκετά για το ταξίδι μου και τη ζωή μου, όπως ξέρω κι εγώ γι’ αυτούς.

Αγνή, συγγνώμη που σε ανησύχησα τόσο! Δεν το πιστεύω πόσο φανατικά ταξιδεύεις μαζί μου! Τι λέει η Γερμανία - Πολλωνία; Δροσούλα έχετε εκεί, ε; Το καλοκαίρι στο σπίτι σου το περνάς ή στη Γερμανία;

Μόλις μου είπαν πως στο περιοδικό moto της πρώτης Σεπτεμβρίου είναι το επόμενο άρθρο μου, αυτό για το Μπαλουτσιστάν (Πακιστάν).

Καλή επιστροφή στις βάσεις σας σε όσους δεν έχετε γυρίσει και ΠΡΟΣΟΧΗ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ!

Ηλίας Βροχίδης

This entry was posted on Friday, August 29th, 2008 at 17:36 and is filed under Τελευταία νέα. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.